gestolen

En nog eens een blogje voor steun.
Dit keer gaat het om Joris Bulckens,
ook gekend als Jokko.

Gisteren is al zijn fotogerief gepiekt,
alles samen zo’n € 7000 waard.
Hierdoor is hij naast zijn materiaal,
ook zijn inkomsten kwijt.

Kijk dus allemaal uit naar
Nikon D700
lens Nikkor 24-70 2.8
lens Nikkor 80-200 2.8
lens Nikkor fisheye
flits Nikon SB-900

En steun Joris door een printje te kopen
http://wannabes.be/2009/11/15/steun-jokko/

Wij blijven buiten!

Sommige mensen doen werkelijk alles om aan een stageplek te geraken.
Een extreem voorbeeld zijn Niels en Tim, van het Sint-Lucas te Gent.
Zij willen een stageplek bij Duval-Guillaume Brussels en gaan daarvoor
kamperen te Brugge tot zij bij DV binnen mogen.

En omdat ik van de concurrente (zijnde Artevelde) ben,
moet ik toch eens een giftige opmerking spuwen:
‘t Is weer typisch, die mannen van het Sint-Lucas.
Die hebben vrije tijd zat! Moeten nooit ni werken!
Wij, van Artevelde, wij hebben daar geen tijd voor!

Zo, dat hebben we dan ook weer gehad ^^
Voor de rest steun ik hen vollenbak,
en hoop ik dat ze rap binnen geraken.

Steun Niels en Tim!
Twitter, blog, facebook!

VIF

Omdat mooie fotografie niet altijd perfectie is

En dan nog stiekem wat reclame voor het VIF,
alwaar ik officiële fotograaf ben DE STRESS!

Chucklit.

Ik ben niet echt een choc-a-holic zoals vele vrouwen.
Ik vind chocolade lekker, in kleine, beperkte porties.
Maar BGGD Chocolate Soirée bij Côte d’Or, daar kan zelfs
ik niet aan weerstaan. Chocolade. Gratis. En voor niet.
Een zeer interessante combinatie!

Afgelopen woensdagavond stond ik dus samen met een 30-tal
zeer enthousiaste girl geeks in de Côte d’Or winkel te Brussel.
We werden ontvangen in de bar met een glaasje champagne,
aperitiefkoekjes en een onweerstaanbare chocoladegeur.
Tussen de “hmmmm” “oooh” “aaaah” en het vele gekwijl door
kregen we een korte en boeiende presentatie te zien over het
chocoladeproductieproces en de nieuwste uitvinding van
Côte d’Or: melkchocolade met speculoos. Yummie!

Daarna kwam het ècht interessante gedeelte: echte chocolade!
Wie denkt dat vrouwen al helemaal losgehen tijdens de solden,
heeft duidelijk geen 15 girl geeks bij een pot chocolade gezien.
We maakten orangettes en studentenhaver. (wanneer we niet
te druk bezig waren met onze vingers aflikken, that is)

Bij het naar huis gaan kregen we die mee, samen met een gans
pakket vol chocolade, en nog wat meer chocolade.
Oh, en ook een balpen en een coole mok. En chocolade.
(zei ik al dat we chocolade meekregen?)

Bedankt Clo en Côte d’Or voor de heerlijke avond!
Foto’s volgen binnenkort!

Van dinsdagen

“Zeggeuh, en hoe zit het daar eigenlijk?
Hoe stelt die Kleine het bij de kleuters?”
hoor ik u allen samen denken.

Awel, dank voor de interesse!
Dat gaat ge-weeel-dig supergoed!
Aanhankelijke en schattige prutsjes,
wat wil een mens nog meer?
Trots loop ik over de speelplaats,
met aan elke vinger een kindje.
Zelfs kakkebroeken zijn zo erg niet
als eerst gedacht. (maar ze moeten
er nu ook geen gewoonte van maken)

En weet je, dat had ik nodig.
Een beetje liefde, zonder meer.
Een vlugge knuffel, een lieve glimlach.

’s Avonds thuiskomen en vlug eten,
en dan op weg naar de Bal Infernal.
Gaan lachen met de Lunies en gasten.

’s Nachts gelukkig in mijn bed kruipen.
Meer moet dat niet zijn.

‘t is nat.

Op een mottige dag als deze valt het extra op.
De regen tokkelt op mijn twee dakvensters.
De lichten gaan aan op het midden van de dag.
De fleezedekens verspreiden zich op mijn kot.
De winter sluipt stilletjes ons landje binnen.

En net zoals de afgelopen drie jaren, voel ik
de winter weer mijn hoofd overnemen.
Drie jaar lang liet ik dat over mij heen gaan.

- Dag dokter, ik voel mij een beetje veel down.
Aah, dat is de winterblues. Hop, vitamientjes.
- Danku dokter. Tot volgend jaar.

Maar die vitamientjes, die hielpen mij niet.
In mijn hoofd vormde zich een dikke, ijskoude
sneeuwlaag die pas in de lente een beetje smolt.

Dit jaar is het jaar van de veranderingen.
Deze winter dus geen doktersvisites , geen geblèèt,
geen vitaminen, geen gezucht en gepuf, noppes.

Winter 2009 is het jaar van de warme chocomelk,
sneeuwengels maken (?), rode neuzen waarvan je je
niet meer herinnert of dat nu door de koude of door
een overdosis appeljenever komt, lachen als een
ander keihard op zijn bakkes gaat op het ijs, …

En hierbij vraag ik mij af:
Wat doen jullie om een winterdip tegen te gaan?
Wat verwarmt jullie hartjes in een koude winter?
(hah, een lekker melige zin om mee af te sluiten)

in recup

Kleine is een heel klein beetje ziekjes.
Hoewel, ziekjes is niet echt juist.

Ik slaap ongelofelijk slecht en heb bijgevolg
geen – zero – nul de botten – noppes weerstand.
En dus vindt mijn lichaam tijd om mij dat even
duidelijk te maken. Op alle mogelijke manieren.

Snot, hees, puisten, aftes, hoesten, maagpijn.
Ik klink en zie er mottiger uit dan Smeagol.
(myyyy preciousss)

Mijn lichaam en hoofd hebben duidelijk rust
nodig, en waar kun je dat beter vinden dan
thuis, in je eigen zachte bedje.
Dus, verantwoordelijk als deze kleinerd is,
besloot ze maar eens wat vroeger huiswaarts
te gaan. Strak plan. Dat zou je denken.

Ala, zo’n 2 uren geleden kom ik thuis toe.
Ik bel aan. En ik wacht. En ik wacht nog wat.
La mama is duidelijk nog aan het werken.
Ze zou zeker nog een halfuur wegblijven.
En ik heb geen sleutel mee.

Tot zover mijn strak genezingsplan.

kuch snotter reutel hoest aaaaargh.
(nu lig ik veilig in mijn bedje en kom er niet meer uit)

Zo van die nachten

Je kent ze wel, zo van die nachten.
Meestal nachten die komen voor van die dagen
waarop je onmenselijk vroeg moet opstaan.
Zo van die dagen dat je fris en monter moet zijn.
Kortom, zo van die nachten waar slaap nodig is.

Maar je geraakt helemaal niet in slaap.
Het is heet. Bloedheet. POKKE-HEET!
Je ligt te woelen en te draaien in je bed.
Je huft en puft, en het zweet stroomt
uit lichaamsdelen waarvan je niet eens
wist dat ze bestonden.

Je smijt de lakens van je af en opent het raam.
Een zachte bries verkoelt je naakte huid,
en de slaap begint zich in je hoofd te nestelen.

Tot plots… (*spannend achtergrondmuziekje*)
zz…zzzzz…bzzzzBZZZZZZZZZZ…. EEN MUG!
Je bent meteen klaarwakker en krabt aan
alle imaginaire beten die dat bloedzuigend
rotbeest je al gegeven heeft.

Je staat voor een groot dilemma.
(want natuurlijk is er geen anti-insectenspray
of iets in de aard te vinden in je buurt.)
1) Je kruipt terug onder je dik donsdeken.
Je kunt niet slapen van de hitte maar blijft
misschien wel jeukvrij.
2) Je besluit dat rotbeest dan maar te negeren
en loopt je 3 weken nadien nog steeds op de
meest gênante plekken te krabben.
3) Je zoekt een slets/krant en gaat op jacht,
hopend dat je er geen half uur naast slaat.

Kleine vs De Mug: 1 – 0

Nieuwe plannen

Liefste fans,

Vandaag een primeur op mijn blog!
Vergeet dat grafische gedoe.
Ban kleuters uit je gedachten.
Ik word…. trommmgeroffeelll…
EEN-PRESENTATRICE!

Aandachtige kijkers hebben mijn hoofd gisteren gezien in DLS.
Minder aandachtige kijkers ook, gezien ik zowat meer in beeld
was dan Michiel Devlieger en alle gasten samen.

En tja, het valt gewoon niet meer te ontkennen, ik ben gemaakt
om te schitteren op de televisie. (pas op, ego comming through)

Verder wil ik Janneke een gelukkige tweede verjaardag wensen!
HIEPERDEPIEP HIEP HOERA!
(Ik geef je voor je verjaardag alvast een handtekening,
die je dan later -als ik beroemd ben- voor heel veel geld
kunt verkopen.)

MMmmmelk!

Omdat deze reclames echt geniaal en hilarisch zijn!